همه چیز در رابطه با آکواریوم و ماهی های زینتی

دلقک ماهی(Anemone Fish)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:10 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

این ماهی ها جزء ماهی های اختصاص یافته ی خانواده ی ژوماسنتریده می باشند که برای زندگی خود نوعی هم زیستی مسالمت آمیز با شقایق های دریایی دارند.شاید بتوان آن ها را جزء زیباترین و بهترین ماهی های آکواریومی به حساب آورد.در حال حاضر بیش از ۲۶ گونه دلقک ماهی شناخته شده اند که کلیه ی آن ها شدیدا مورد توجه آکواریوم دار ها می باشند.

معمولا در آکواریوم ها از این ماهی ها همراه با شقایق دریایی خاصی که با آن هم زیستی دارند نگهداری می شود.تجربه نشان داده است که اگر شقایق دریایی هر دلقک ماهی در دسترس نباشد می توان از سایر انواع شقایق های دریایی استفاده نمود.بدیهی است دلقک ماهی نیز از بازو های این شقایق استفاده خواهد نمود.در طبیعت هر یک از گونه های این ماهی ها در داخل نوع خاصی از شقایق های دریایی زندگی می کنند.

شقایق در یایی و ماهی از نظر فیزیولوژی و رفتار سازش خاصی با یکدیگر پیدا نموده و ارتباط ظریفی با یکدیگر برقرار می سازند که اگر به نحوی این ارتباط شکسته شود ماهی به صورت تکه ای غذا برای شقایق دریایی در خواهد آمد.

تاکنون عدهای موفق شده اند که برخی از دلقک ماهی ها را در شرایط آکواریوم تکثیر نمایند.اگر چه هنوز روش های تکثیر آن ها منتشر و استاندارد نگردیده است با وجود این امیدواریم که در آینده ی نزدیک تهیه ی دلقک ماهی های پرورشی عملی باشد.

دلقک ماهی ها معمولا در مناطق استوایی اقیانوس های کبیر و هند(شامل دریایی سرخ و خلیج فارس)یافت می شوند ولی به طور کلی در اقیانوس اطلس پیدا نمی شوند. 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

جوجه تیغی ماهی ها (Diodontidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:09 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

نامگذاری این ماهی ها به خوبی متناسب با شکل بدن آن ها میباشد.زیرا خار های نسبتا بلندی از تمام بدن آن ها به بیرون نفوذ نموده است.این اختصاص و نیز قدرت باد کردن آن ها مقاومت خاصی را در مقابل دشمنان باستثناء آن هایی که شدیدا گرسنه هستند به وجود می آورد.از آن جا که گاهی آن ها را در معده ی انواع ماهی تون میتوان پیدا کرد باید گفت که برخی از ماهی ها از آن ها به عنوان غذا استفاده می نمایند.

رشد و نمو آن ها بسیار زیاد است ولی نمونه های کوچک تر برای نگهداری در آکواریوم بسیار جالب میباشند.از آن جا که مصرف اکسیژن آن ها زیاد است آکواریوم آن ها باید تا حد امکان بزرگ باشد.غذای اصلی آن ها را سخت پوستان تشکیل میدهند.در آکواریوم میتوان از میگو و گوشت خرچنگ برای تغذیه ی آن ها استفاده نمود.

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

خفاش ماهی(platax)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:08 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

از این خانواده تاکنون تنها چهار گونه شناسایی شده که همه جزء ماهی های بسیار خوب آکواریومی به حساب می آیند.خفاش ماهی ها بسیار مقاوم هستند و برای تغذیه ی آن ها می توان از انواع مختلف مواد غذایی استفاده نمود.این ماهی ها که به هیچ وجه خجول نیستند دارای شکل زیبایی هستند و یک نوع از آن ها به نام خفاش ماهی باله بلند دارای طرح و رنگ بندی بسیار زیبایی است.

شکل بدن از مرحله ی بچگی تا بلوغ تغییرات بسیار زیادی پیدا می نماید.تمام ماهی های کوچک چهار گونه ی شناخته شده دارای باله های پشتی،مخرجی و شکمی بلندی هستند که معمولا ارتفاع آن ها از طولشان بیشتر است.هر چه رشد و نمو ماهی بیشتر می شود طول باله ها در مقایسه با طول بدن کوچک تر شده و ماهی بیشتر شکل گرد به خود می گیرد.

همه ی ماهی های بالغ دارای طرح و رنگ بندی مشابهی می باشند.این ماهی ها دارای دو نوار تیره هستند که یکی از آن ها از داخل چشم و دیگری در امتداد پایه ی باله ی سینه ای وجود دارد.علاوه بر این طرح اساسی،خفاش ماهی ها می توانند رنگ خود را با تیره کردن تمام بدن و یا کم رنگ کردن نوارهای  تیره تغییر دهند.این ماهی ها مقلدین خوبی هستند که می توانند به خوبی خود را به صورت برگ های ریخته شده یا اشیاء دیگر در آورند.در جاهایی که برگ های مرده وجود دارد،حتی در آبگیرهایی که به وسیله ی انسان شاخته شده اند،تشخیص این ماهی از برگ های مرده بسیار مشکل است.گاهی نیز این ماهی ها خود را طوری به مردن می زنند که بدون دست زدن به آن ها تشخیص مرده یا زنده بودن آن ها مشکل است.

خفاش ماهی ها می توانند از انواع غذا ها استفاده نمایند ولی بهتر است که گاهی برای آن ها مقداری بچه ماهی کوچک فراهم نمود.رشد آن ها بسیار سریع است و دیری نمی پاید که اندازه ی آن ها برای آکواریوم موجود بزرگ می گردد.این ماهی ها را به آسانی می توان طوری دست آموز نمود که غذا را از دست افراد بگیرند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

ماه ماهی(Monoclacty lidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:07 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

ماه ماهی ها که گاهی به آن ها مونو ها نیز می گویند دارای بدنی فشرده،پهن،رنگ نقره ای،فلس های ریز و باله های پشتی و مخرجی کشیده می باشند.اولین شعاع این باله ها به قسمت های برگه مانند فلس دار گرد منتهی می گردد.

این خانواده تنها دارای دو یا سه گونه است که رنگ اصلی بدن آن ها نقره ای می باشد.در صورتی که تغییر به تدریج صورت گیرد می توان این ماهی را در آب شیرین نیز نگهداری نمود.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

میگو ماهی(Centriscidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:07 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

میگو ماهی ها ماهی های عجیبی می باشند.این ماهی ها به طور دائم و با حالت سر به طرف پایین شنا می کنند.بدن آن ها در طول زمان تغییرات تکاملی خاصی حاصل نموده است.باله ها در عقب بدن و در مجاورت انتهای دم قرار دارند.سطح شکمی بدن فشرده شده و به صورت چاقو مانند با لبه ی تیز در آمده است.پوزه ی آن ها نسبتا بلند است.معمولا در دسته های کوچک شنا می نمایند.این ماهی ها معمولا در مجاورت توتیاهای دریایی مانده و در مواقع لزوم از زوائد خار مانند آن ها برای حفاظت خود استفاده می نمایند.

یک گونه از این ماهی ها در خلیج فارس و گونه ی دیگر در دریای سرخ تا جزایر اقیانوس کبیر زندگی میکنند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

مار ماهی های مار مانند(ophichthidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:06 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

این دسته از ماهی ها که شباهت زیادی به مار معمولی دارند به آسانی قابل تشخیص از سایر مار ماهی ها هستند.باله های ژشتی و مخرجی آن ها به دور نوک دم نرسیده و قسمتی از ساقه ی دمی را خالی می گذارد.علاوه بر آن محل آبشش ها متورم و کیسه مانند به نظر می رسد.سوراخ های بینی در داخل لوله های دراز شده قرار دارد.این ماهی ها می توانند به سرعت خود را در مواد بستر فرو برده یا در داخل ماسه ها شنا نمایند.شاید دلیل اصلی بی نوک بودن دم آن ها این طرز شنا باشد.غذای اصلی آن ها را سخت پوستانی مانند خرچنگ ها و میگو ها تشکیل می دهند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

فرشته ماهی ها(Pomacanthidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:04 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

فرشته ماهی ها جزء زیبا ترین ماهی های زینتی دریایی به حساب می آیند.نه تنها رنگ و طرح آن ها بسیار زیباست بلکه فرم بدن و حرکات آن ها نیز از زیبایی خاصی برخوردار است.

رشد و نمو برخی از گونه های آن زیاد است و دارای باله های بلندی می باشند.در صورتی که برخی دیگر کوچک و سریع بوده و حرکاتی مشابه دوشیزه ماهی ها دارند.

بیشتر بچه ماهی ها هیچ گونه شباهتی از نظر طرح و رنگ به والدین نداشته و به همین دلیل شناسایی این که کدام بچه ماهی متعلق به کدام نژاد یا والدین است برای ماهی شناسان مشکل می باشد.

همه ی فرشته ماهی ها دارای زائده ی خار مانند قوی در گوشه ی استخوان چانه هستند که از آن هنگام نزاع استفاده می نمایند.این ماهی ها عموما جنگجو بوده و اکثرا با هم گونه های خود سازش کمتری دارند.اکثرا دیده شده است که اگر فرشته ماهی های درون یک آکواریوم از اندازه های کاملا متفاوتی باشند نگهداری آن ها آسان تر و سالم تر خواهد بود هنگامی که دو فرشته ماهی هم اندازه درون یک آکواریوم قرار می گیرند گاهی بین آن ها نزاعی آغاز می شود که ممکن است سرانجام به کشته شدن یک یا هر دوی آن ها منتهی گردد.

غذای طبیعی آن ها را مرجان ها،اسفنج ها ،آلگ ها و خیار های دریایی و همچنین سخت پوستان و کرم ها تشکیل می دهند.

تاکنون بیش از ۶۰ گونه از انواع فرشته ماهی های دریایی شناسایی شده است.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

طوطی ماهی ها(Scaridae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:03 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

طوطی ماهی ها ماهی های بزرگ و زیبایی هستند که اندازه ی برخی از آن ها تا ۱۲۰ سانتی متر می رسد.در برخی از نقاط دنیا می توان این ماهی ها را در بازار های ماهی خریداری نمود.در صورتی که در برخی از مناطق دیگر جزء ماهی های غیر قابل خوردن محسوب می شوند.

در این ماهی ها دندان ها با یکدیگر آمیخته شده و ساختمانی شبیه نوک طوطی را درست می نمایند. علت نامگذاری آن ها به همین دلیل است.این ماهی ها از نوک قوی خود برای تغذیه از مرجان ها ،صدف ها ،خرچنگ ها و سایر سخت پوستان و نرم تنان استفاده می نمایند.دندان های گلویی آن ها رشد و نمو قابل ملاحظه ای داشته و برای خرد کردن مواد غذایی به کار می روند.هنگام تغذیه ی آن ها باید احتیاط کرد،زیرا ممکن است دست را گاز بگیرند.طوطی ماهی ها شباهت نسبتا زیادی به راس ها دارند و گاهی تشخیص تمایز آن ها مشکل است.طوطی ماهی ها شب ها به هنگام خواب پیله ای مخاطی به دور خود درست می کنند.

در هر گونه ی طوطی ماهی ها به طور طبیعی دو طرح رنگ بندی وجود داشته و همواره در بین آن ها نر های سوپر یافت می شوند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

جراح ماهی (Acanthuridae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:03 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

به این ماهی ها در مناطق مختلف اسامی معمولی زیادی مانند ماهی جراح ،ماهی دکتر ،ماهی نیشتردار و ماهی یک شاخ داده شده است.بیشتر این اسم گذاری ها به علت ویژگی عمومی این گروه از ماهی ها است که اکثرا در هر طرف ساقه ی دمی دارای یک یا دو خار تیز می باشند.این خارها که سر آن ها به طرف جلو می باشد در واقع اسلحه های ماهی به حساب می آیند.این خارها معمولا دارای رنگ کاملا متمایز و متفاوت از رنگ زمینه ی بدن بوده و شاید علت آن آگاه نمودن سایر ما هی ها می باشد.

بدن آن ها نسبتا پهن و دیسک مانند است.باله های پشتی و مخرجی در سرتاسر بدن ادامه یافته و خط تقسیمی بین آن ها وجود ندارد.در این خانواده گونه های زیادی وجود دارند که از نظر شکل اساسی بدن دارای انواع متفاوتی می باشند.ماهی های بالغ جنس ناسو دارای پوزه ای دراز و ماهی های جنس زبراسوما دارای باله های پشتی و مخرجی بلندی می باشند.

این ماهی ها جزء ماهی های دریایی استوایی هستند که روی جزایر مرجانی همراه با پروانه ماهی ها و فرشته ماهی ها یافت می شوند.غذای اصلی آن ها را خزه ها تشکیل می دهند و در آکواریوم نیز باید به آن ها اسفناج نیم پخته و یا برگ کاهو داده شود.

در برخی از نقاط دنیا مانند هاوایی و فیلیپین از این ماهی ها به عنوان غذا استفاده می شود.در برخی نقاط دیگر نیز از مصرف آن ها خودداری می شود که شاید به علت طبیعت سمی این ماهی ها باشد. بررسی ها نشان داده اند که خارهای ساقه ی دمی برخی از این ماهی ها و همچنین شعاع های باله ی پشتی برخی دیگر از آن ها دارای غدد سمی می باشد.لازم به ذکر است که زخم حاصل از تماس بدن با شعاع های باله ای این ماهی ها بسیار دردناک بوده و ممکن است ایجاد عفونت نماید.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

ببر ماهی (Theraponidae)

چهارشنبه 10 آذر 1389 12:01 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

ببر ماهی ها جزء ماهی های سوف مانند هستند.در این خانواده علاوه بر گونه های دریایی تعدادی انواع مخصوص آب شیرین نیز وجود دارد.به علاوه برخی از گونه ها،بدون داشته مشکلی،می توانند به میل خود از آب شیرین به آب شور و برعکس وارد شوند.بیشتر ببر ماهی ها در آب های استوایی زندگی می کنند.این ماهی ها همگی گوشت خوارند.

روی سرپوش آبششی آن ها دو زائده ی خاری قابل توجه وجود دارد.همچنین استخوان جلویی سرپوش آبششی دندانه دار است.باله ی پشتی آن ها دو قسمتی ولی متصل به یکدیگر است و دارای ۱۲ تا ۱۳ عدد شعاع می باشد.

طول آن ها معمولا به ۳۰ سانتی متر یا کمتر می رسد.انواع دریایی ان ها به عنوان خوراکی از مرغوبیت زیادی برخوردار نیست ولی نمونه های آب شیرین آن خوشمزه بوده و اکثرا در بازار های ماهی پیدا می شوند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

سنجاب ماهی (Squirrelfish)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:34 ب.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

تقریبا" تمام سنجاب ماهی ها دارای شکل مشابهی می باشند.باله ی پشتی آن ها دندانه دندانه،دم آن ها چنگالی،چشمان آن ها بزرگ و دومین شعاع باله ی مخرجی آن ها قوی و خار مانند است.در برخی از جنس ها نیز زائده ی تیز و قوی خار مانندی روی سرپوش برانشی قرار دارد.رنگ اصلی این ماهی ها قرمز با حاشیه ی زرد،سفید یا سیاه می باشد.

رنگ قرمز و چشم بزرگ آن ها نشانگر تغذیه ی شبانه ی آن ها می باشد.این ماهی ها روزها در سوراخ های خود پنهان شده و عصر ها برای تغذیه بیرون می آیند.از نظر روش تغذیه ای،سنجاب ماهی ها جزء گوشتخواران بوده و طبیعتا" ماهی های کوچک تر داخل آکواریوم را می خورد.

در قسمت گلویی دارای دندان هایی هستند که به وسیله ی آن ها می توانند تولید نوعی صدا بنمایند.اگر چه انواع بالغ آن ها برای نگهداری در آکواریوم های خانگی مناسب نیستند،با وجود این از ماهی های کوچک تر می توان برای این منظور استفاده نمود.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

اسب دریایی(Hippocampus sea)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:24 ب.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

این ماهی ها دارای تراکم نسبتا" زیاد و قیمت نسبتا" کم بوده و از این رو معروفیت خاصی بین ماهی های آکواریومی آب شور دارند.علاوه بر این که برای نگهداری در آکواریوم های نوپا بسیار مناسب می باشند،در آکواریوم های فنی و پیشرفته نیز نگهداری می شوند.

سر آن ها که شباهت زیادی به سر اسب دارد و با زاویه ی خاصی بر روی بدن قرار گرفته است،مهمترین خصوصیت این ماهی ها به حساب می آید.دم آن ها مانند دم میمون ها قدرت گیرکنندگی دارد و برای آویزان شدن به موادی مانند برگ گیاهان آبزی و غیره به کار می رود.باله های این ماهی کوچک است و حرکت آن ها در آب عمدتا" توسط باله های پشتی و سینه ای انجام می گیرد.باله های سینه ای مانند گوش های کوچکی پشت سرپوش های آبششی قرار دارند.

در اسب های دریایی،قسمت عمده ی محافظت از تخم ها و نوزادان به وسیله ی ماهی نر انجام می گیرد.نکته ی تعجب آور این است که در واقع ماهی نر نوزاد ها را به دنیا می آورد.به این صورت که زمانی که ماهی ها آماده ی تخمریزی شدند،پس از رسیدن به اوج رفتار و عملیات تخمریزی،ماهی ماده تخم ها را در داخل کیسه ی خاصی که به همین منظور در قسمت شکمی ماهی نر با ساختمان خاصی به وجود می آید (کیسه ی بارداری)،می ریزد.در این جا تخم ها توسط ماهی نر بارور شده و دوره ی رشد و نمو جنینی خود را طی می نماید.بارداری ماهی نر کم کم با رشد و نمو جنین های داخل تخم ها مشخص تر شده و سرانجام هنگام تولد نوزادان،با انجام نوعی پیچش های وحشیانه ی ماهی نر،نوزادان به خارج از کیسه پرتاب می گردند.نوزادان در بدو تولد شباهت بسیار زیادی به والدین خود داشته و دم آن ها دارای قدرت گیرکنندگی می باشد.ماهی ماده هیچ گونه نقشی در محافظت از نوزادان ندارد و می توان پس از تخمریزی آن را از آکواریوم خارج نمود.

اشتهای اسب های دریایی بسیار زیاد است و در آکواریوم آن ها همواره باید مقداری غذا موجود باشد.آرتیمیای زنده یکی از بهترین غذاها برای آن هاست.از بچه ماهی گوپی و گه گاه کرم سفید نیز می توان برای تغذیه ی آن ها استفاده نمود.

این ماهی ها معمولا" در مناطقی که آب دارای جریان است یافت می شوند.آن ها با دم لنگر مانند،خود را به شیئی آویزان کرده و با دهان باز منتظر گرفتن مواد غذایی که با جریان آب می آیند می مانند.تهویه و فیلتر کردن آکواریوم معمولا" جریان لازم برای این ماهی ها را تامین می کند.میزان جریان آب باید در حدی باشد که امکان گرفتن غذا توسط ماهی وجود داشته باشد.

از آن جا که این ماهی ها شناگران ماهری نیستند،بهتر از به منظور جلوگیری از رقابت غذایی،در آکواریوم آن ها ماهی های دیگری غیر از هم گونه های آن ها ریخته نشود.مهم ترین مشکل برای این ماهی ها در داخل آکواریوم،حباب های هوا می باشند.این حباب ها در داخل کیسه ی بارداری،اگر چه برای ماهی کشنده نیستند،با وجود این تعادل آن ها را به هم زده و مانع تغذیه ی خوب آن ها خواهند شد.








دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

ماهی های کاردینال(Apogonidae)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:18 ب.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شور ،

ماهی های این خانواده عموما" کوچک بوده و حتی نگهداری نمونه های بالغ آن نیز در آکواریوم عملی نیست.از اختصاصات آن ها چشم های بزرگ،دهان بزرگ و دو باله ی پشتی مجزا است که دومین باله از نظر شکل و اندازه مشابه باله ی مخرجی می باشد.همان گونه که از اسم آن ها پیداست،بیشتر ماهی های کاردینال قرمز رنگ بوده ولی برخی از آن ها سیاه،زرد و یا ترکیبی از این رنگ ها می باشند.علائم سیاه روی بدن آن ها از عوامل تشخیص گونه های مختلف به حساب می آیند.

این ماهی ها خجول بوده و روز ها در پناهگاه های خود پنهان شده و دارای فعالیت شبانه می باشند.هرگز نباید آن ها را با ماهی های کوچک دیگر در آکواریوم نگهداری نمود،در غیر این صورت هر شب از تعداد آن ها کاسته خواهد شد.در طبیعت معمولا" از صدف های حلزونی به عنوان پناهگاه استفاده می نمایند.در این گونه موارد،ماهی انگل حلزون نشده بلکه فقط از پوشش صدفی آن به عنوان پناهگاه استفاده می نماید.برای نگهداری آن ها در آکواریوم حتما" باید پناهگاه های مناسب در آکواریوم تعبیه شود.اگر این ماهی ها بدانند که در مواقع لزوم به آسانی می توانند خود را پنهان نمایند،حالت خجول بودن آن ها کاهش می یابد.

امکان تخمریزی ماهی های کاردینال در آکواریوم های خانگی مانند آکواریوم های عمومی وجود دارد.در برخی از گونه ها دوره ی رشد و نمو تخم در داخل دهان ماهی انجام می گیرد.در صورتی که برخی دیگر برای این منظور در داخل صدف نرم تنان لانه می سازند.تخم ها معمولا" بر روی سطح صاف داخل صدف ریخته می شود.در هر تخمریزی معمولا"۱۰۰ عدد تخم یا بیشتر ریخته می شود.

از ماهی های این خانواده حدود بیست گونه در خلیج فارس و دریای عمان زندگی می کنند که ارزش شیلاتی ندارند و حتی تاکنون استفاده هایی از آن ها برای نگهداری در آکواریوم نیز صورت نگرفته است.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:33 ب.ظ

میداس (Amphilophus citrinellus)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:17 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

این ماهی یکی از زیباترین و در عین حال یکی جذاب ترین ماهیها برای نگهداری ((معمولا انفرادی)) در اکواریوم ها می باشد.
این ماهی از خانواده ی سیکلید ها است و زیستگاه آن هندوراس،کاستاریکا،نیکاراگویه،جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی می باشد.این ماهی در حدود ۱۵ سال عمر می کند و اندازه ی آن به ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر می رسد.میداس دارای خلق و خوی جنگی است و معمولا" در وسط آکواریوم شنا می کند.دمای مناسب برای این ماهی ۲۲ تا ۲۵ درجه ی سانتی گراد و پی هاش مناسب ۷ تا ۷.۸ است.
این ماهی  در ایران به نامهای شیطان قرمز و گاهی میداس معروف است.این ماهی  در آمریکا بسیار محبوب و پرطرفدار است.به شرایط اب زیاد سختگیر نیست.ولی نکته مهم این است که احتیاج به تانک بزرگ حداقل 150*60*60 دارد.وجود ماهیان دیگر را نمی پسندد و معمولا انها را از بین می برد.نرها دارای برامدگی بسیار جالبی بر روی سر خود می بشند که ماده فاقد این برامدگی می باشد.یسیار باهوش و وابسته به توجه صاحب خود می باشد.در مورد غذا کمی باید دقت به خرج داد و از غذاهایی با کیفیت بالا برای سلامتی و رنگ این ماهی شگفت انگیز استفاده کرد.این ماهی برای مدت زیادی به یک ماهی خوب و دوست داشتنی برای شما دوستاران این ماهی تبدیل می شود.نکته مهم دیگر استفاده از لامپهای فلئورسنت مخصوص آکواریوم ها برای تقویت رنگ برامدگی بسیار جالب این ماهی است. از هیبریدهای معروف میداس میتوان به پرت قرمز و ماهی زیبای فلاور هورن اشاره کرد.

                 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:37 ب.ظ

ماهی گلدفیش کله شیری (Goldfish varieties)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:16 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari

كله شیریهای بریستول در مقایسه با ماهی رانچو ژاپنی كه خطوط خارجی پشتی آن به صورت منحنی تیز به طرف پایین پا یك دمی كشیده شده شباهت بسیار نزدیكی با كله شیریهای پشت صاف چینی دارند.
سركلاهی از ویژگیهای غالب این ماهی می‌باشد همچنین قسمت پشت این ماهی صاف می‌باشد. این نوع ماهی محبوبترین ماهی میان اعضای BAS می‌باشد. یكی از ماهیان باله بلند كله شیری در ژاپن به SHUKIN معروف می‌باشد.
به گونه ای كه سركلاهكی آن بزرگتر است ویژگی برتری دارد. البته هر دوی آنها نمونه‌های زیبایی می‌باشند. همانطوریكه مشاهده می‌شود بالة دمی شبیه به حالت چتری می‌باشد.
كه اصطلاحاً به دم چتری معروف است و خطوط خارجی پشت ماهی صاف و فاقد باله پشتی می‌باشد. عكس ماهی سمت راستی در حال چرخش دوربین گرفته شده است.
مشخصات استاندارد كله شیریها مطابق ذیل می‌باشد:
پهنای بدن بزرگتر از 2/1 بلندی بدن می‌باشد، تاج كلاهكی آن كاملاً گسترش یافته و فاقد بالة پشتی می‌باشد و بقیه باله‌ها جفتی (دوتایی) می‌باشند بالة دمی از هم جدا می‌باشد و

به شكل چنگالی است. قسمت انتهای بیرونی باله‌ها ظاهر كروی دارند و حداقل طول بدن cm5/5 یا ( اینچ) می‌باشد.
ماهی پرجنب و جوش، فعال و كاملاً متعادل است، بدنش كشیده نمی‌باشد و خطوط خارجی بدن صاف و فاقد بالة پشتی می‌باشد. بالة دمی كاملاً از هم جدا و تاج كلاهكی به طور كامل در 3 ناحیه سر توسعه یافته است به عبارت دیگر حدقه چشم در قسمت زیرین جمجمه واقع شده است.
رنگ ماهی در حالتهای گوناگون بصورت براق (تك رنگ، رنگارنگ در نمونه‌های بسیار زیبا و شبیه به هم در قسمتهای مختلف بدن) نیز می‌باشد البته یك نوع دیگر ممكن است ظاهری نقش‌دار داشته باشند.
رنگهای متالیك ظاهری براق دارند و تا قسمت داخل باله‌ها، این رنگ امتداد دارد. ماهی نقش‌دار زمینه‌ای آبی با قسمتهای كوچكی از رنگ بنفش، قرمز، نارنجی، زرد و قهوه‌ای ، همچنین خال‌های سیاه دارد.

عمل تكثیر و پرورش كله شیریها حدود 50 سال پیش بصورت فعالیتی جدی آغاز شد بطوریكه این فعالیت توسط عموها و پدربزرگها و اعضاء خانواده در گذشته انجام می‌شد. در آغاز فعالیت مزبور نژادهای خاص این ماهی كه ویژگیهای برتری داشتند انتخاب شدند و نژادهایی كه پرورش یافتند اكثراً بصورت قرمز خالص و بعضی از آنها هم با زمینه قرمز و لكه‌‌های سفید بودند . از گونه‌های نگه‌داری شده كه حدود 40 ماهی مولد بود برای سال بعد حدود 150 بچه ماهی تكثیر یافت. عملیات جفت‌گیری معمولاً خصوصیات خاصی دارد كه در بیشتر مواقع تكثیركنندگان از یك قانون پیروی می‌كنند. تكثیر كننده‌ای یك كله شیری سیاه را با گونه قرمز آن آمیزش داد و برخلاف انتظارش بدن ماهی بوجود آمده سرتاسر رنگی بود كه پدیده‌ای جالب محسوب شد و با وقوع این پدیده به این نتیجه رسیدند كه همیشه از یك قانون خاص پیروی نمی‌شود و در طبیعت این گونه وقایع رویداده است. با توجه به اینكه مولدها را برای تكثیر انتخاب كرده بود این واقعه صورت گرفت. بعضی مواقع یك نژاد در بعضی از سالها ‌تخم‌ریزی نمی‌كند. علت این وضعیت تاكنون مشخص نگردیده است. با این ویژگیها افزایش و تكثیر كله شیریها كارآسانی نیست. در نژادهای برتر از 1000 بچه ماهی موجود، می‌بایستی 50 قطعه از آنها باقی بمانند تا بزرگ شوند. این نسبت حدوداً بالای حد استاندارد كه نسبت 200 به 1 است می‌باشد. این دست‌آورد، قابل رقابت برای نسبتهای سایر گونه‌ها نظیر شابون كینز بریستول و دم چتریها می‌باشد.
گونه‌هایی از ماهیان كله‌شیری نظیر گونه دم مجزا و گونة پشت صاف بدون باله پشتی دارای بیشترین مشكلات در نگهداری و مراقبت می‌باشند.
به نظر می‌رسد نژادهای برتر با یك روش تكثیر و پرورش می‌یابند و تكثیر آنها تنها راه برای ازدیاد نژادها با ویژگیهای مخصوص بخود می‌باشد.
ماهی‌ها عملیات تخم‌ریزی را در استخرها انجام می‌دهند كه در پی آن تكثیر كننده آنها را به مخزنهای آب تمیز در مزرعه‌های پرورش انتقال می‌دهد و با روش انتخاب دستی آنها را برای جفت‌گیری و تكثیر انتخاب می‌كنند.
به ماهی‌های بالغ و نوزادان غذاهای استاندارد داده می‌شود. متداولترین ذره خوراكی برای ماهی‌‌های بالغ ، آكوارین و كینگ بریتیش می‌باشد. دافنی هم زمانی كه فراهم باشد مناسبترین خوراك است.
اولین و عمده‌ترین گونه‌های برگزیده برای تكثیر و پرورش، تك دمیها، پشت صافها، صورتیها و برنزها می‌باشند كه از میان آنها ماهیها را انتخاب كرده و طی دوران سال برای تكثیر و پرورش آماده می‌كنند.





http://www.qyhongda.com/photo/shx/5hsx.jpg




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

ماهی آنجل مونو(Mono Sebae)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:06 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

یکی دیگر از ماهیان خارق العاده ای که در آکواریوم نگهداری می شود آنجل سنگاپوری یا آنجل مونو(Mono Sebae) است.

قبل از هر چیز باید گفته شود که اغلب در ایران این ماهی را با نام آنجل منو می شناسند ولی با توجه به نام آن مونوصحیح تر می باشد.نام علمی آن نیز monodactylus sebae می باشد.

این گونه در دسته بندی ماهیان آب نیمه شور و یا شور قرار می گیردولی باید خاطر نشان کرد که به خاطر زندگی این ماهی در اقیانوس ها و مسافرت در طول رودخانه ها می تواند به راحتی در آب شیرین نیز نگهداری شود.
با تمام این گفته ها ماهی پس از اینکه به اندازه ی دو ونیم سانتی متری رسیدند می توانند به راحتی در آب شیرین نگهداری و حتی تکثیر شوند آنجل مونو ها بسیار اجتماعی بوده و باید به صورت دسته های چهار یا پنج تایی نگهداری شوند؛ اگر یک یا دو عدد از آنها را بصورت انفرادی نگهداری کنید بعد از مدت اندکی خواهند مرد. از قابلیت انطباق بسیار بالایی برخوردارند و می توانند با اکثر شرایط آب سازگار شوند ولی به شدت توصیه می شود که در آب سنگین نگهداری شوندزیرا آب سبک برای آنها زیان آور است.pH مناسب برای آنها 7.7-9است .دمای تانک این ماهی باید حدود 22-26 درجه باشد.برای تغذیه آنها می توان از انواع غذا ها استفاده کرد ولی برای ماهی های در حال رشد بهترین غذا آرتمیا می باشد.در غذا دادن به آنها هرگز اصراف نکنید زیرا ممکن است پس از مدتی به بیماری هایی چون بواسیر مبتلا شوند.
تکثیر آنها تقریبا مشکل است و از آن مشکل تر بزرگ کردن بچه ماهی هاست.حداکثر بزرگی که آنها می توانند داشته باشند 30 سانتی متر است ولی این اندازه بسیار نادر است و اغلب از 10 سانتی متر تجاوز نمی کنند.
برای آماده کردن شرایط تخمریزی این ماهی اولین کاری که می کنیم افزایش میزان شوری آب است تا حدی که شوری آن به اندازه ی شوری آب دریا باشد.البته این کار طی چندین روز و به صورت تدریجی انجام می شود.برا بالا بردن شوری باید از نمک آکواریوم که در آکواریوم فروشی ها یافت می شود استفاده کرد.ماهی ها را برای مدت چند هفته در این شرایط نگهداری می کنیم.بعد از این مدت هر روز مقداری از آب شور آکواریوم را خالی کرده و آب شیرین را جایگزین آن می کنیم.بدین ترتیب هر روز از شوری آب کاهش می یابد.ماهی ها پس از چند روز احتمالا تخم ریزی خواهند نمود.
علت انجام این کار:این ماهی قبل از تخمریزی در اقیانوس زندگی می کند که شوری آن نسبتا زیاد است به همین خاطر در مرحله اول به صورت تدریجی به شوری آب اضافه می کنیم تا با شرایط آب اقیانوس یکسان شود.این ماهی در طول رودخانه ها برای تخمریزی مسافرت می کند که با دور شدن از اقیانوسها از شوری آب کاسته می شود.به همین خاطر از شوری آب در مرحله ی دوم کم می کنیم.بعد از تخمریزی بچه ماهی ها پس از چند روز به طرف اقیانوس حرکت می کنند که دوباره به شوری آب اضافه می شود.
قبل از تخمریزی ماهی ها به صورت دایره ای در امتداد یک دایره به شعاع 20 سانتیمتر حرکت می کنند.در ادامه ی این حرکت ماده ها چندین تخم رها می کند که توسط نرها بارور می شوند.تخم ها به قدری کوچک هستند که با چشم به سختی دیده می شوند.هر ماهی می تواند تا حدود 20000 تخم بگذارد.با تمام این اوصاف بزرگ کردن بچه ها بسیار مشکل و تقریبا غیر ممکن است.برای تغذیه بچه ها حتی بچه آرتمیا ها هم بسیار درشت هستند و باید از پلانکتون های تازه و ریز استفاده کرد.
 



http://filaman.ifm-geomar.de/images/species/Moseb_u4.jpg



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:39 ب.ظ

ماهی پاکو (Pacu)

سه شنبه 9 آذر 1389 10:04 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

ماهی پاکو ماهی ای صلح جوست و معمولا به ماهی های کوچک تر از خود آسیب نمی رساند.این ماهی جزء دسته ی گیاهخواران محسوب شده و به گیاهان داخل آکواریوم صدمه وارد می کند.در دمای ۲۲ تا ۲۸ درجه ی سانتی گراد به خوبی زندگی می کند.اندازه ی این ماهی تا ۱۱۰ سانتی متر می رسد.

در تشخیص جنسیت این ماهی،قرمزی شکم ماهی نر بیشتر از ماهی ماده است و همچنین باله های پشتی ماهی نر نوک تیز تر است.

ابعاد این ماهی باعث شده که از این ماهی به درستی به عنوان "Tank Buster" (تانک اشغال کن) یاد شود. در ضمن این ماهی به صورت گله ای زندگی می کند و باید به صورت گروهی نگهداری شود. حتی ماهی های بالغ به راحتی دچار ترس و وحشت می شوند و عادت به فرار ناگهانی و کوبیدن خود به شیشه دارند که با وجود یک ماهی 80 سانتی متری واقعا یک فاجعه در پی خواهد داشت. بنابراین این ماهی از آن دسته ماهی هایی است که باید در طبیعت به حال خود رها شود یا اینکه در آکواریوم های بزرگ عمومی نگهداری شود تا در یک آکواریوم خانگی. در واقع هیچ آکواریوم خانگی نمی تواند فضای لازم برای زندگی این ماهی غول پیکر را فراهم کند.

معمولا این ماهی با ماهی پیرانا اشتباه گرفته می شود.تشخیص این دو ماهی در زمان بچگی تنها از طریق مقایسه فک پایینی آنها با هم مقدور است.بدین صورت که فک پایینی پیرانا شکم قرمز قوی تر و عضلانی تر به نظر می رسد.ماهی های بالغ از نظر جثه و همچنین شکل دندان ها با هم متفاوتند.پاکو بالغ تا 110 سانتی متر رشد می کند ولی پیرانا شکم قرمز حداکثر تا 30 سانتی متر رشد می کند.همچنین دندان های پیرانا نوک تیز تر از دندان های پاکوست.

در کل این دو ماهی بسیار به هم شبیه هستند و حتی گاهی متخصصین هم در تشخیص آنها اشتباه می کنند. ماهی پاکو حتی به "پیرانا گیاه خوار" معروف شده است.اما از آنجایی که خرید و فروش پیرانا در اکثر نقاط جهان غیرقانونی است، ماهی ای که در ماهی فروشی ها با نام پیرانا فروخته می شود در واقع همین پاکو است.خرید و فروش پیرانا شکم قرمز به خاطر ترس از به هم ریختن اکوسیستم غیرقانونی می باشد. اگر تصادفا یک جفت از این ماهی در رودخانه ای که شرایط مناسبی برای رشدش را داشته باشد رها شود، به خاطر عدم وجود دشمن طبیعی این ماهی به تکثیر می پردازد و تا آخرین موجود زنده آن رودخانه را خواهد خورد. بنابراین اکثر کشور ها از ورود این ماهی به داخل خود جلوگیری می کنند.فقط پیرانا سیاه است که در ماهی فروشی ها به فروش می رسد و در ایران هم وجود دارد. این ماهی بر خلاف نوع شکم قرمز خود، قاتل نیست ولی به هر صورت از ماهی های زنده کوچکتر از خود تغذیه می کند.

http://site.mynet.com/characin/mynet_resimlerim/piaractus_brachypomus.jpg







دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:40 ب.ظ

ماهی نایف (Clown Knife)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:54 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

چاقو ماهی دلقك یا همان چاقو ماهی( Clown Knife )یكی از ترسناك ترین ماهیان آب های گرم است. سر كشیده ،فك پائینی (متحرك) بزرگ . پشت قوز دار ،قیافه ی عجیب و غریب این ماهی را شكل می دهد.شنا كردن آنها شب هنگام به عقب و جلو بسیار جالب است .این ماهی بومی تایلند ،مالزی ،هند و سوماترا است.اغلب چاقو ماهیان بیشتر فعالیتشان را در شب هنگام انجام می دهند ماهیان بسیار انعطاف پذیری بوده و قادر به شنا كردن به جلو و عقب بصورت یكسان هستند . وقتی تغییر جهت می دهند می توانند در طول بدنشان بپیچند به طوری كه ممكن است تصور شود این ماهیان فاقد استخوان پشتی هستند . با وجود طول زیاد و جثه ی بزرگ عرض بسیار كمی دارند . چنین حالتی به آنها این اجازه را می دهد كه در جاها و فضاها ی بسیار كوچكی جا شوند كه حتی صاحبان ماهی هم تصور كنند كه چاقو ماهیشان همچون كرم خزیده و بدان جا رسیده است .

ماهیان كمرو و خجالتی هستند كه ترسو و چموش نیز می باشند و به سادگی دچار استرس و وحشت می شوند .به دلیل بینایی ضعیفشان بخصوص در روز این ماهیان به خطوط پهلویی خود كه به تغییرات اطراف فوق العاده حساس است ،وابسته اند و از این خطوط در شكار هدف خود نیز استفاده می كنند.
اولین چیزی كه قبل از نگهداری این ماهی باید مد نظر قرار دهید این است كه در آینده به ماهی عظیم الجثه و بزرگی تبدیل خواهد شد حتی این ماهیها د رآكواریوم های كوچك نیز به نسبت بزرگ می شوند البته چیزی كه باید به خاطر داشت این است كه این ماهی می تواند تا حدود100cm رشد کند.
با توجه به عادات و طبیعت شبانه این ماهی دكوراسیون آكواریوم باید به گونه ای باشد كه لزوماً مكانهای برای مخفی شدن و استراحت آنها در طول روز فراهم كند . بدون چنین مكانهایی شما دارای ماهی مضطرب و فوق العاده ترسو و هراسانی خواهید بود. برای نمایان شدن حداكثر پتانسیل آنها باید فضای كافی در اختیار شان قرار گیرد اما در صورت فقدان نیز آنها خود را به تانكشان وفق می دهند و با موانع سر راه همجون سنگ ها و صخره ها كنار آیند . برای ایجاد مخفیگاه برای آنها می توان از تكه ای لوله پولیكا استفاده شود.
در طبیعت چاقو ماهیها د ررودخانه ها و مكان هایی با جریان آهسته ای از آب و یا در دریاچه ها و بر كه ها یمناطق ذكر شده در آسیا زندگی می كنند و اگر چنین مكان هایی برای آنها بازسازی شود شاداب تر و سر حال تر خواهند بود .چاقو ماهی آبی خنثی (ph بین 7-6) و بسبتاً سبك را ترجیح می دهدو ولی اگر اندازه ی چاقو ماهی بزرگ باشد می تواند آب سخت تر و اسیدی تر را نیز تحمل كند. دمای مناسب برای این ماهی 30-23 درجه است.
چاقو ماهی ،ماهی ای فوق العاده وسواس و ناخنك زن است و نسبت به غذای خود وسواس شدیدی دارد این مسئله تبدیل به مشكلی برای نگهدارنده ی آن خواهد شد . البته اگر سایز ماهی شما كوچك باشد.می توان با تعلیم دادن و حتی با گرسنگی آن ها را به خوردن غذای مورد نظرتان رهنمود كنید . ولی باز هم چیزی تضمین شده نیست . بنابر این همیشه تدارك دیدن و داشتن مقداری غذای زنده لازم است و این آذوقه می تواند شامل اغلب چیزها و حتی ماهیانی كه در داخل چاقو ماهی جا میشوند اعم از زنده یا یخ زده باشد. به علاوه می توان از غذاهای گوشتی همچون دل گاو و جگر نیز استفاده كرد ولی استفاده از گوشت گاو و .... جز در مواقع اجباری توصیه نمی شود.
این ماهی ها ،ماهی های دیگر و حتی چاقو ماهی دیگری را در تانك خود تحمل نمی كنند. چاقو ماهیان جوان ترجیح می دهند كه گروهی باشند ولی وقتی ماهی ها بزرگتر شدند این خواسته ی آنها بر عكس می شود. آنها را نمی توان با ماهیان كوچك تر از اندازه ی دهانشان نگهداری كرد . گاهی این ماهی به ماهیان بزرگتر نیز ترحم نكرده آنها را نیز گاز خواهند گرفت كه ممكن است موجب زخمی شدن آنها شوند. اغلب نزاع آنها با سیچلاید های جاه طلب در مورد تكثیر آنها در آكواریوم های كوچك خانگی اطلاعاتی در دسترس نمی باشد و این احتمالاً بدین دلیل است كه در تانك های معمولی به اندازه ی طبیعی خود نمی رسند.

.
 


http://www.aqualandpetsplus.com/Knife,55.jpg



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:41 ب.ظ

ماهی رامیزی (Microgeophagus ramirezi)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:50 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،
رامیزی یکی از زیباترین و در عین حال آرامترین سیچلایدهای در اندازه کوچک میباشد.دارای نام علمی Microgeophagus ramirezi است و در ایران به نام های رامیزی-رامیزیا و در دیگر نقاط به همین نام رامیزی -بولو-گلد-جرمن رم و همچنین سیکلید پروانه ای شهره است.این ماهی میتواند به 7.5 سانتیمتر برسد.بومی آمریکای جنوبی و ریو اوریوناکو و قسمتهای از کلمبیاست.یک جفت از آن حداقل به 50-60 لیتر آب احتیاج دارند.نرها معمولا کمی درشتر و خوشرنگتر و همچنین در باله پشتی در شعاع 1-2 (اوایل باله پشتی)دارای باله بلندتر و گسترده تری نسبت به ماده ها میباشند وماده ها  معمولا نسبت به نرها کمی کوچکترند. در هنگام زاد و ولد در قسمت زیرین آنها میتوان نقاط مایل به صورتی را مشاهده کرد.دارای رژیم غذایی گوشتخوار میباشند و به غذا های زنده ریز از جمله آرتمیا لارو پشه ها و... علاقه فراوانی نشان میدهند.برای تخم گذاری آنها باید یک سطح صاف مانند سنگ صاف یا چوب آماده و آنها را خوب تغذیه کنید. ماهی نر نسبت به هر جسم متحرکی اطراف محل تخمگذاری بشدت واکنشی تا سر حد مرگ نشان میدهد.با رامیزی میتوانید گیاه طبیعی رو بخوبی نگه دارید.







دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:42 ب.ظ

ماهی پیرانا (Piranha)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:44 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ماهیهای پیرانا به خاطر قدرت تایید شده شان در بلعیدن حیوانات بزرگ –و حتی انسانها- در زمانی کم شناخته شده هستند. اگرچه تا کنون رویدادی از مرگ انسان به وسیله ی این ماهی ثبت نشده است. بر خـلاف انسانـها پیرانا را برای مصرف غذایـی صیـد می کنند زیرا گوشت پیرانا خوش طعم و مطبوع است.
پیرانا معمولا از ماهیهای کوچکتر تغذیه می کند و این کار اغلب به سادگی با گازگرفتن از فلس یا باله ی آنها صورت می پذیرد. ولی این ماهیها تحت شرایط معین به خصوص اگر در یک دریاچه ی خشک به دام بیافتند به هر نوع حیوان دیگری که اشتباهاً در آب بیافتد حمله خواهند کرد. البته فقط چهار یا پنج گونه از مجموع 20 گونه ی پیرانا از این لحاظ خطرناک هستند.
ماهی های پیرانا منطقه هایی از آبهای آمریکای جنوبی را که دارای آبهای تازه است به عنوان محل زندگی انتخاب می کنند، و گونه های گوشتخوار درقالب دسته های بزرگ ماهی به سوی خون و همچنین حرکت در آب جذب می شوند.
بعضی از قبایل هندی ساکن آمریکای جنوبی به طور سنتی از دندانهای پیرانا به عنوان ابزارهای بریدن استفاده می کنند.
محل زندگی پیرانای شکم سرخ یک منطقه ی کاملا وسیع در آمریکای جنوبی است و تقریباً در هر شاخه از رودخانه ی آمازون لانه می گزیند.
با این که پیرانا به درنده خویی مشهور است، کودکان هندی بدون هیچ درنگی به درون رودخانه هایی می پرند که پر از پیراناست. زیرا افراد محلی می دانند که پیرانا هیچگاه در رودخانه ای که پر از انواع ماهی های ریز است، به انسان حمله نمی کند. زیرا در آنـجا غذای کافـی برای او وجـود دارد. پیرانـاها فقط در صورتـی خطرناک می شوند که بدون غذای کافی در مردابهای در حال خشک شدن اسیر شوند و شدیدا به حال گرسنگی بیافتند.
با این همه پیرانا ماهی مهاجم و درنده ای است که باید با احترام قابل ملاحظه ای در آکواریومها نگه داشته شود زیرا ممکن است با دندانهای غیرعادی خود صاحبان آکواریوم را گاز بگیرد!
با این همه بسیاری از افراد ممکن است علاقه داشته باشند پیرانا را در آکواریومهای شخصی نگه داری کنند. در واقع باید گفت پیرانا – مخصوصا ماهی بالغ- برای یک آکواریم خانگی مناسب نیست. البته یک گروه از ماهیهای جوان پیرانا را می توان چندین مـاه در یک آکواریـوم 150 لیتری نگهداری کـرد ولی وقتی ماهیـها بالـغ می شوند به طور معنی داری به افزایش فضای زیست احتیاج پیدا می کنند.
با این که ماهیهای پیرانا به طور دسته جمعی زندگی می کنند ولی هر فرد بالغ از اجتماع این ماهیها به فضای امن کافی برای زندگی نیاز دارد. و در صورت محدود شدن فضای زیست آنها یک جریان دور زننده به وجود می آید به این صورت که ماهیهای بالغ نسبت به هم عصبانی و متشنج و بسیار پرخاشگر می شوند. و به زودی حملات جدی و شدیدی را آغاز می کنند که در پایان فقط ماهیهای قویتر از این برخوردها جان به در می برند و این حالت برای ماهی پیرانا به هیچ وجه مناسب نیست زیرا همان طور که گفته شد پیرانا یک ماهی اجتماعی با زندگی دسته جمعی می باشد. به طور متوسط برای هر پیرانای بالغ به اندازه ی 100 لیتر حجم باید در نظر گرفته شود که این به معنی 600 لیتر برای شش پیرانای بالغ می باشد.
جنسیت پیرانا قبل از بلوغ از نظر ظاهری قابل تشخیص نیست (هر دو 12 سانتیمتر طول دارند)، ولی در هنگام بلوغ پیرانای نر دارای پوستی تیره تر و پیرانای بالغ دارای شکمی بزرگتر می شود.
ماهیهای پیرانا برخلاف دیگر اعضای خانواده ی خود یعنی کاراسینها، تخمهای خود را نمی خورند بلکه از آنها مراقبت می کنند.
نام «پیرانای شکم سرخ» به دوگونه ی مختلف از ماهی پیرانا اطلاق می شود که عبارتند از: پیگوسنتروس نترری (مربوط به مناطق آمازون و راه آبهای آن)، پیگوسنتروس پیرایا (که یک نمونه ی 57 سانتیمتری از این جنس بوده و فقط در ریو سان فرانسیسکو یافت می شود).
سایر گونه های بدنامی که اعضای جنس سراسالموس هستند، مثل پیرانا به وحشی بودن معروف نیستند.
یک واقعیت جالب توجه در مورد ماهیهای پیرانا این است که آنها دندانهای خود را مانند جنس کروکودیل، در طول دوران زندگیشان جایگزین می کنند. البته آنها به جای جایگزین کردن دندانها به طور یکی یکی، کل ردیف دندانهایشان را به چهار قسمت تقسیم کرده (یعنی هر ردیف به دو قسمت)، و سپس هر یک چهارم از دندانها را که جایگزین کردند نوبت به یک چهارم بعدی می رسد و همین طور تا آخر؛ و این روند بدان معنی است که در یک زمان حداکثر یکی از چهار قسمت تعیین شده ممکن است بدون دندان باقی بماند. و دندانهای جدید دو روز بعد در جای دندانهای قبلی که افتاده اند، رویش پیدا می کند. علت این نحو ریختن دندان، شکل خاص استخوان بندی دندانی در پیرانا است که در آن هر دندان در دندانهای اطراف خود قفل می شود. و این یعنی در بین دندانهای پیرانا درز وجود نداشته و لثه ی آن نیز فقط در قسمت فوقانی دندانها بوده و تا بین دندانها پیش روی نمی کند پس کل ردیف دندانها مثل لبه ی یک چاقوی برنده به هم چفت می شوند که این قابلیت به آنها امکان می دهد تکه های بزرگی از گوشت شکار خود را به آسانی پاره کنند. و نیازی به یاد آوری نیست که دندانهای پیرانا به قدری محکم و سخت هستند که می توانند این لبه ی تیز را تا مدت زیادی حفظ کنند. و در صورت کند شدن آن پیرانا دندانهای خود را همانطور که شرح داده شد، جایگزین می نماید.
این ماهیهای قوی دارای بدنی به رنگ نقره ای و طوسی و شکمی به رنگ قرمز هستند و هنگامی که دندانهای تیز و برنده ی خود را نمایش می دهند بسیار تهدیدآمیز به نظر می رسند. همچنین وقتی در برابر نور خورشید قرار می گیرند بدن آنها تلألو طلایی رنگی از خود نشان می دهند.
نحوه ی تولیدمثل این ماهیها به این صورت است که پس از جفتگیری ماهی ماده تخمریزی می کند و ماهی نر وظیفه ی مراقبت از تخمها را بر عهده می گیرد. در طول مدت محافظت از تخمها ماهی نر بسیار پرخاشگر است و به هیچ ماهی دیگری اجازه ی نزدیک شدن به توده ی تخمها را نمی دهد.
500 گونه از پیرانا وجود دارد که بیشتر آنها گیاهخوار هستند و بیشتر ترجیح می دهند از میوه به عنوان غذا استفاده نمایند.
در هر حال گونه ی مورد بحث از پیرانا، یک جانور گوشتخوار است و اگر در شرایط سختی از نظر تأمین مواد غذایی قرار گرفته باشد، حتی ممکن است انگشت فردی را هم که با بی احتیاطی در آب قرار گرفته است، گاز بگیرد. همین طور در حالت عادی پیرانا به انسان یا هر نوع جانور دیگر که زخمی شده باشد و در آب قرار گرفته باشد نیز حمله ور می شود. به طور مثال اگر یک گاو زخمی از روی یک پل به درون رودخانه ای که پیرانا در آن زیست می کند، پرت شود در حدود 15 دقیقه ی بعد استخوانهای گاو بر روی آب مشاهده می شود. و این کار معمولاً توسط یک گروه از پیراناهای بالغ قابل انجام است.
در حقیقت به طور قطع ماهی های پیرانا یکی از درنده خوترین ماهی های شناخته شده در نوع خود می باشند. و از این حیث در آمریکای غربی مشهور می باشند. ولی بر اساس مطالعات برخی محققان بسیاری از گونه های پیرانا بی خطر می باشند و تنها گونه ی گوشتخوار این موجود همان پیرانای شکم سرخ( Serrasalmus Nattereri ) می باشد. بر اساس تحقیقات دانشمندان جمعیتهای وسیع از پیرانای شکم سرخ برای به دست آوردن غذا به آن حمله می کنند، بلکه باید با نا امیدی اعلام کرد که این جانوران خود را استتار می کنند و سپس به آرامی به طعمه نزدیک می شوند و در موقعـیت مناسب به آن حملـه ور شده و آن را می ربایند. همچنین مطالعات نشان می دهد که پیرانای شکم سرخ ترجیح می دهد از ناحیه ی باله ی دمی یا فلس طعمه –در صورتی که ماهی باشد- تغذیه کند، تا این که آن را یک جا ببلعد.
یکی از محققان در جریان بررسیهای خود در مورد گستره ی زندگی ماهیهای پیرانا، به جنوب آمریکا سفر می کند و در آنجا در می یابد که شمار کثیری از این ماهیها در رودخانه های آمریکای جنوبی وجود دارند و تعداد آنها بسیار بیشتر از مقداری است که تصور می شد. همچنین در رودخانه های ونزوئلا و پرو بیشتر گونه های بی خطر این ماهی یافت می شوند. ولی در آبهای این مناطق نیز انواع درنده ی این جانور وجود دارند که ماهیگیران محلی با قرار دادن طعمه هایی از گوشت آنها را شکار می کنند که باید گفت این کار به مهارت زیادی احتیاج دارد زیرا در صورتی که ماهیهای پیرانـای بزرگـی به طرف طعمه جذب شوند آن گاه خطر خود صیاد را نیز تهدید خواهد کرد.
همان طور که می دانید ماهیها خونسرد هستند و تا کنون به طور تخمینی 20000 گونه ماهی شناخته شده است که بعضی از گونه های آنها تنها محدوده ی کوچکی از تغییـرات محیط زیسـت خود را تحمل می کنند. در میان ماهیها ماهی پیرانا به خانواده ی کاراسین تعلق داردکه 1100 گونه دیگر علاوه بر پیرانا در این خانواده قرار دارند و بدین ترتیب این خانواده بزرگترین گروه از ماهیها را در میان خانواده های ماهیان ساکن آبهای شیرین، تشکیل می دهد. همه ی ماهیهای خانواده ی کاراسین دارای بدنی رنگی با رنگهای روشن و درخشان هستند. نیز در این خانواده گونه های گوشتخوار و گیاهخوار با هم وجود دارد. و بسیاری از گونه ها مثل پیرانای شکم سرخ اجتماعی زندگی می کنند.
از میان 1100 گونه ماهی موجود در خانواده ی کاراسین در حدود 30 گونه مربوط به پیرانا می شود که در مورد رفتار آنها از لحاظ درنده بودن مبالغه شده است زیرا همان طور که گفته شد فقط گونه های محدودی گوشتخوار بوده و از این میان فقط پیرانای شکم سرخ می تواند برای انسان خطرناک باشد. و بومیان آمریکای جنوبی نیز از این مطلب آگاه بوده و به راحتی در رودخانه هایی که گونه های مختلف پیرانا در آن زندگی می کند، شنا می کنند و حتی گوشت پیرانا یک منبع رایج غذایی برای مردم آن سرزمین به شمار می رود.
پیرانای شکم سـرخ ماننـد سایر ماهیهای گوشتخوار به بوی خون در آب حساس می باشد و در حقیقت مکانیسم جذب این راهی به سمت طعمه همان احساس بوی خون در آب می باشد و در گونه های بزرگتر این حساسیت بیشتر نیز می شود. همان طور که گفته شد دندانهای پیرانا برای تکه کردن و بلعیدن طعمه سازش یافته است؛ شکل دندانهای او مثلثی و بسیار تیز است تا جایی که بومیان مناطق آمازون از دندانهای پیراناهای بزرگ برای ساختن نوعی قیچی استفاده می کنند.
پیراناها در طول به ثمر رسیدن تخمهایشان دارای یک رفتار بسیار تهاجمی هستند و به هیچ ماهی دیگری اجازه ی نزدیک شدن به قلمرو خود را نمی دهند.
گستره ی انتشار این ماهی به طور عمده در شمال آمریکای جنوبی است. این ماهی برای نگهداری در آکواریوم ماهی مناسبی به شمار می رود به شرط آن که اندازه ی آکوایوم با افزایش سن او افزایش یابد و همچنین این ماهی به کیفیت آب بسیار حساس است و بایستی آب با pH و کیفیت مناسب برای او تهیه کرد (موارد مورد نیاز برای نگهداری پیرانا در آکواریوم در جدول مورد نظر آمده است).
پیرانای شکم سرخ بیشتر عمر خود را بی حرکـت می گذراند ولی در صورت نیاز می تواند با سرعت غیر قابل انتظاری شنا کند.
در حقیقت باید گفت این ماهی در مناطق آمریکای جنوبی در جایی که زیستگاه او محسوب می شود، شهرت زیادی به درندگی و خونریزی دارد. این ماهی به صورت دسته جمعی در آبهای کم عمق زندگی می کند و می تواند به هر موجودی که ممکن است بر حسب اتفاق در رودخانه پرت شود حمله کرده و در مدت زمان خیلی کمی اسکلت او را خالی از گوشت پس بفرستد!
به هر حال توصیه می شود اگر مایل به خرید یک ماهی زیبا و با شکوه برای آکواریوم خود هستید، قبل از تصمیم گیری در مورد خرید پیرانا همه ی اطلاعات لازم در مورد ایم ماهی گوشتخوار را به دست آورید. زیرا در صورت عدم اطلاع از موراد لازم ممکن است در انتها از خرید این ماهی نا امید شوید! البته در ایالتهایی از آمریکا که دارای آب و هوای گرمتری هستند، نگه داری این ماهی ممنوع است زیرا این ماهی استوایی است و در آب و هوای گرم تکثیر پیدا می کند و با آزاد شدن در رودخانه خطـری برای دیگر شکلهای حیات در یک زیستـگاه مشتـرک محسـوب می شود.
این ماهیها از نظر رنگ تنوع زیادی دارند و حتی افراد یک گونه نیز با قرار گرفتن در شرایط زیستی مختلف، خصوصیات ظاهری مختلفی از خود نشان می دهند. همچنین این خصوصیات ظاهری در سنین مختلف نیز برای افراد یگ گونه از پیرانا متفاوت است. چنان که نمونه های جوان دارای بدنی کشیده هستند و پشت بدن آنها در امتداد ستون مهره ها آبی- خاکستری است و دو پهلوی آنها دارای رنگ سبز زیتونی ظریف و زیبایی می باشد و نقاط متعدد نقره ای فلز رنگی نیز بر روی بدن آنها وجود دارد که ظاهر زیبایی به آن می بخشد. این ماهی در حالت بالغ علاوه بر خصوصیات یاد شده دارای شکم قرمز رنگی نیز می شود که نام او نیز از این جا گرفته شده است.
پیرانای شکم سرخ در مواقعی که نتواند به قلمرو قابل قبولی برای خود دست پیدا کند و از لحاظ حرکت و انتقال در محدودیت قرار بگیرد رفتار اجتماعی خود را از دست می دهد و به یک ماهی درنده و مهاجم تبدیل می شود. و این حالت به خصوص در آکواریومهایی که فضای کافی برای نگهداری این ماهی ندارند بیشتر به وجود می آید و اگر ادامه پیدا کند منجر به این می شود که ماهیها به یکدیگر حمله می کنند و صدمات جدی و غیر قابل برگشتی نیز در ناحیه ی باله ی دمی یا بدن به یکدیگر وارد می سازند.
در هنگام خرید پیرانا برای آکواریم باید یک دسته ی جوان که در آن هر ماهی اندازه ی کوچکی داشته باشد، انتخاب شود و نیز باید دقت کرد که همه ی ماهیها باید در یک نوبت وارد آکواریوم شوند و پس از جایگزین شدن آنها در آکواریوم نباید ماهی دیگری از آن گونه به جمع اضافه شود. انتخاب و خرید این ماهیها به صورت گروهی و قرار دادن آنها در زیستگاهشان در یک زمان به آنها اجازه می دهد که با یکدیگر خو گرفته و یک گروه را تشکیل دهند.
ماهیهای پیرانا در آکواریوم خیلی زود در بـرابـر شرایـط نامساعـد واکنش نشـان مـی دهند و در مقابل شوکهای احتمالی ترسیده می شوند. برای فراهم کردن محیطی آرام برای این ماهی باید از گیاهان آبی مناطق آمازون در آکواریوم قرار داد و به این ماهی اجازه داد تا قلمرو امنی در میان این گیاهان برای خود اختیار کند. بهترین و زیباترین حالت این ماهی را می توان هنگامی مشاهده کرد که نور خورشید به طور مستقیم به آکواریوم بتابد. در این حال ماهیهای بالغ در انعکاس نور بسیار زیبا به نظر می رسند و لکه های نقره ای بدن آنها در نور آفتاب می درخشد.
تغذیه ی پیرانای شکم سرخ باید بنابر طبیعت او انجام گیرد. این جانور گوشتخوار است و معمولاً از طعمه های زنده مانند کرم خاکی یا ماهی های کوچک دیگر تغذیه می کند. ولی تکه های گوشت گاو یا قلب آن نیز می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. در هنگام غذا دادن به پیرانا نباید دست را داخل آکواریوم کرد.
همچنین شرایط آبی که پیرانا در آن نگه داری می شود باید به این شرح باشد؛ این ماهی فعال به مقدار زیادی اکسیژن محلول در آب نیاز دارد و آب نباید ساکن باشد بلکه بایستی به وسیله ی تجهیزاتی از قبیل فیلترهای نیروی خارجی آب را در آکواریوم در جریان نگه داشت. همین طور آب باید مقدار کمی اسیدی باشد و pH آب در حدود 4/6 تا 8/6 مناسب است. رنگ این ماهی در آبهای سخت تغییر چندانی از خود نشان نمی دهد. دمای مناسب برای این ماهی 75 تا 81 درجه ی فارنهایت است.

http://www.yesnet.yk.ca/schools/wes/webquests_themes/rainforest_animals/images/piranha2.jpg


http://www.israquarium.co.il/FishPhoto/Pygocentrus%20nattereri.jpg





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

ماهی سورم (Severum)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:41 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

سوروم ماهی نسبتا صلح جو و بومی آمریکای جنوبی و رودخانه آمازون است و تا 20 سانتیمتر رشد می کند . هر چند نباید زیاد به صلح جویی این ماهی دل بست چون بسیار حساس و قدرتمنداست و حتی پیراناها هم جرات نزدیک شدن و درگیری با این ماهی را ندارند. بخاطر وجود آرواره های قوی و دندانها تیز در جلوی آرواره ها .
سورم ها مثل سایر سیکلیدها گیاهان آکواریومی را از بین میبرند. به همین دلیل بهتراست از گیاهان مصنوعی در مخزن این ماهی ها استفاده بشود . همینطور این ماهی ها عادت به حفر ماسه دارند که باعث گل آلود شدن آب مخزن میشود و به همین دلیل باید فیلترهای قوی ای را در آکواریوم این ماهی ها نصب کرد . شرایط مناسب برای نگهداری آنها دمای بین 24 تا 28 درجه و سختی آب dH 4 - 6 و pH آب 6 - 6.5 درجه است . سورم ها انواع غذاهای بسته بندی شده تترا بصورت پلت رو دوست دارند . همینطور از سبزیجات تازه ای مثل کاهو و اسفناج و کدو و نخود فرنگی آب پز پوست کنده هم میخورند . سورم ها خجالتی هستند و عادت به مخفی شدن دارند و مثل سایر سیکلید ها علاقه به پنهان شدن در کوزه های سفالی بزرگ دارند . عاملی که باعث می شود تا این ماهی نزد ماهی های دیگر خطرناک جلوه کند دندان های جلویی این ماهی هست . سوروم ها در سه رنگ طلایی ، سبز و فیروزه ای در بازار یافت میشنوند . باله های شکمی به رنگ مسی و 9 - 8 خط عمودی تیره رنگ در طول بدن به چشم می خورد . این خطوط بیشتر در دوران جوانی ظاهر می شنوند و با بزرگ شدن و بالغ شدن سوروم ها تنها نیمی از آنها که به باله ی دمی ماهی نزدیک تر هستند باقی می مانند و باقی محو میشوند . با این حال این ماهی قادراست تا این خطوط و رنگ های بدنش رو روشن و خاموش کند . چشمان این ماهی رنگ شاخصی از قرمز و نارنجی دارند .

باله ی پشتی و مخرجی ماهی نر در مقایسه با ماده نوک تیز تر و اندازه اش هم بلندتر از باله ی ماده است که این باله ها در ماهی نر تا نزدیکی باله ی دمی کشیده شده است. رنگ نر و ماده در حالت کلی یکی است ولی ماده ها کمی رنگ پریده تر بوده و خطوط آبی رنگ در سر ماده ها خیلی کم است یا اصلن وجود ندارد . نر بالغ باله های بلندتر و نوک تیز تری دارد.ماهی ماده ( بالغ ) نقطه ی تیره رنگی روی باله ی پشتی درست در بالای دومین راه خود ( بین دومین و آخرین راه ) دارد . در طول دوران تکثیر پرخاشگر می شوند و به تعقیب ماهی های دیگر می پردازند . برای تکثیر باید اجازه داد ماهی جفت خودش را خودش انتخاب کند و بخاطر مشکل پسند بودن این کار ممکن است زمان زیادی طول بکشد . اولین نشانه ی انتخاب جفت , قفل کردن لبها و مجادله ی بین جفت غالب با نرهای دیگر است . تکثیر آنها باید در تانکی مجزا انجام بشود .

کف مخزن باید از سنگ های تیره رنگ پوشیده شده باشد . این ماهی از داشتن مکان هایی برای مخفی شدن خوشش می آید که میشود از گلدان های سفالی استفاده کرد که علاوه بر ایجاد مکانی برای مخفی شدن سوروم ها , بستر مناسبی هم برای تخم ریزی آنها فراهم می شود . همچنین سوروم ها نسبت به شرایط بد آب حساس هستند چون بسیاری از بیماری ها به خاطر شرایط نا مطلوب آب در مخزن بوجود می آید . بعد از تخم ریزی بطور کامل از تخم ها نگهداری می کنند . ماهی ماده بالای سر تخم هایی که گاه تا 1000 عدد میرسد ایستاده و از آنها مراقبت می کند . بچه در دهان والدین مراقبت می شود و فقط برای شکار کردن و غذا خوردن بیرون می آید . غذای مناسب برای بچه ها، آرتمیای تازه از تخم در آمده و یا ذرات ریز غذای خشک است .


http://www.wildaboutbritain.co.uk/gallery/files/2/4/0/GoldSeverum8347.jpg


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:44 ب.ظ

ماهی کیلی باله بلند (Pterolebias peruensis)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:40 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

اندازه ی این ماهی که بومی کشور پرو است تا ۹ سانتی متر می رسد.به این ماهی معمولا ماهی باله بلند پروئی می گویند.رنگ اصلی آن خاکستری متمایل به قهوه ای است که بر روی آن نوار های عمودی سبز رنگی وجود دارد که تا داخل باله های پشتی و مخرجی ادامه می یابد.باله ی پشتی این ماهی در قسمت عقبی بدن و در مجاورت باله ی دمی قرار دارد.برانشی ها و شکم آن زرد طلائی است.نر ها دارای باله های بلندتر و ماده ها دارای باله های کوتاه تر می باشند.باله ی دمی ماهی ماده گرد است.

تخمریزی ماهی در کف آکواریوم و در داخل ماسه ها انجام می گیرد.نکته ی جالب این است که رشد و نمو تخم ها حدود سه ماه به طول می انجامد.






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:45 ب.ظ

ماهی پنکوسی(Pangasius Catfish)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:32 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،
پنگوسی گونه ای از ماهی های بزرگ حوزه جنوب شرقی آسیا است. این خانواده شامل تعدادی ماهی گیاهخوار و گوشتخوار است كه همه بومی جنوب شرقی آسیا هستند و تا 45 سانتیمتر داخل آکواریوم رشد می كنند . به خاطر اندازه ی بزرگشان شكار میشوند و ب عنوان غذا مورد استفاده قرار میگیرند. پنگوسی ها داخل طبیعت میتوانند تا 40 کیلو هم برسند و گاهی تا حد 150 تا 2 متر هم دراز بشوند. سرعت رشد آن ها  خیلی زیاد است . پنگوسی ماهی ناراحت و عصبانی و پر جنب و جوشییست و دلیل آن بخاطر قدرت بینایی ضعیفییست که دارد و هم در پیدا کردن غذا و هم پیدا کردن مسیر دچار مشکل میشود. دمای مناسب برای این ماهی ۲۵ تا 30 درجه است و حالت شیمیایی آب نقش مهمی در زندگیش ندارد. پنگوسی یک ماهی گروهیست و اگر تنها نگهداری بشود عصبانیتش بیشتر میشود و یا برعکس ممکن است گوشه ای کز کند و حتی غذا هم نخورد . این ماهی خیلی هم ترسو است و با کوچکترین صدا یا نور بالا و پایین میپرد و هم به خودش و هم دکور آکواریوم صدمه وارد میکند. برای رشد بهتر و شادابیش باید بیشتر از 3 عدد از این ماهی را در یک آکواریوم نگه داشت . از آكواریومی با روشنایی زیاد و دكوراسیون كم خوششان می آید و در کل آكواریوم گیاه كاری شده بدون دكوراسیون مناسب ترین تانك برای نگهداری پنگوسی هاست . پنگوسی به فضای زیادی برای شنا كردن نیاز دارد.ضربه زدن به شیشه ، روشن كردن ناگهانی لامپ آكواریوم و حركات ناگهانی موجب ترسیدن این ماهی می شود كه در چنین حالتی ماهی خودش را به اطراف تانك می كوبد. در موقع حمل و نقل این ماهی و به آب انداختنش اغلب تا چند دقیقه به حالت معلق و وارونه قرار میگیرد که این حالت طبیعیست و بزودی رفع میشود.تكثیرش با تزریق هورمونهای Clarius و ... انجام می شود. پنگوسی همه چیز خوار است و از غذاهایی مثل میگو ، پلت ها و كرم خونی اسفناج سبوس برنج و سایر غذاها استفاده میکند.
پنگوسی گوشتخوار درشت تر و گرون قیمت تره مخصوصن هر چقدر که باله های بزرگ تری داشته باشه و با ماهی های گوشتخوار و مخصوصا شارکها خیلی خوب زندگی می کند و بزرگ میشود. راه تشخیص پنگوسی گوشتخوار از گیاهخوار هم این است که پنگوسی گیاهخوار بر روی بدنش 3 خط افقی کشیده شده ولی پنگوسی گوشتخوار این خطوط را ندارد و زمینه بدن مشکی و تیره تر است.



http://www.aquarist-classifieds.co.uk/php/image/32975.jpg






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:46 ب.ظ

کریدوراس کاهی یا خال خال (Corydoras paleatus)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:28 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

اندازه ی این ماهی که بومی آرژانتین و جنوب شرقی برزیل است تا ۷ سانتی متر می رسد.بیش از همه ی گربه ماهی ها به عنوان نظافتگر به کار می رود.باله های پشتی و دمی تا حدودی روشن بوده و با خال های سیاهی منقوش می باشد.باله های سینه ای آن زرد و باله های مخرجی و شکمی سفید عاجی می باشند.رنگ بدن زرد است ولی در نزدیکی سر،برخی از صفحات استخوانی سبز رنگ می باشند.چشم ها روشن و طلائی رنگند.تغییرات درجه حرارت ۱۸ تا ۲۷ درجه سانتی گراد را به خوبی تحمل می نمایند.

معمولا این ماهی و گونه های مشابه آن در آکواریوم تخمریزی نمی نمایند.دلیل اصلی آن این است که غذای مناسب به آن ها داده نمی شود.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:46 ب.ظ

کریدوراس آدولفو

سه شنبه 9 آذر 1389 09:27 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

کریدوراس آدولفو بومی منطقه ی آمریکای جنوبی است و در کل ماهی ای صلحجو می باشد.این ماهی از گونه ی لجنخوار ها است و سطح شنای آن، قسمت پایینی آکواریوم می باشد.کریدوراس آدولفو اساسا" دارای پوستی بی رنگ است که قسمت هایی از پشت آن مشکی است و همچنین دارای نواری سیاه بر روی چشمش می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.آدولفو زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود 22 تا 26 درجه است.

برای جفتگیری کریدوراس آدولفو باید گروهی از آن ها را در آکواریوم قرار داد و اجازه داد تا جفت مورد نظر یکدیگر را پیدا کنند.موفقیت در این کار به عواملی همچون کم ارتفاع بودن آب آکواریوم همراه با پی هاش کمتر از6 بستگی دارد.غذای نوزادان تازه از تخم در آمده می تواند شامل انواع غذاهای خشک و نوزاد میگوی آب شور باشد.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا و گورامی سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:48 ب.ظ

کریدوراس زال (ِAlbino Aeneus Corycat)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:25 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

کریدوراس زال (آلبینو) بومی رودخانه ی آمازون است  و در کل ماهی ای صلحجو می باشد.این ماهی از گونه ی لجنخوار ها است و سطح شنای آن، قسمت پایینی آکواریوم می باشد.این ماهی دارای رنگ ترکیبی سفید تا صورتی است و دارای یک سیبیلک در جلوی دهانش می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.آدولفو زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود 22 تا 26 درجه است.

 برای جفتگیری کریدوراس زال باید گروهی از آن ها را در آکواریوم قرار داد و اجازه داد تا جفت مورد نظر یکدیگر را پیدا کنند.آب باید به مقدار کمی اسیدی باشد و دما نیز نباید از محدوده ی 22 تا 26 درجه تجاوز کند.تغییر ناگهانی دما نیز مخرب است و مانع از تخمگذاری می شود. غذای نوزادان تازه از تخم در آمده می تواند شامل انواع غذاهای خشک و نوزاد میگوی آب شور باشد.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا، گورامی و انواع تترا سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:49 ب.ظ

کریدوراس آگاسیزی (Agassizy Corycat)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:23 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

کریدوراس آگاسیزی (به افتخار لویی آگاسی) بومی کشور پرو است و در کل ماهی ای صلحجو می باشد.این ماهی از گونه ی ماهیان کفزی است و سطح شنای آن، قسمت پایینی آکواریوم می باشد.آگاسیزی دارای نقطه های سیاه فراوانی بر روی بدن و همچنین یک نوار مشکی کم رنگ بر روی چشم می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.آگاسیزی زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود 22 تا 26 درجه است.

هم اکنون اطلاعات زیادی در مورد تکثیر این ماهی در آکواریوم در دست نیست و تکثیر آن در آکواریوم انجام نپذیرفته است.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا و گورامی سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:49 ب.ظ

کریدوراس زمردی (Brochis Corycat)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:21 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

کریدوراس زمردی با نام کریدوراس دماغ خوکی نیز شناخته می شود.زیستگاه اصلی این ماهی، آمریکای جنوبی در حاشیه ی رودخانه ی آمازون می باشد.

حداقل حجم آکواریوم برای زندگی این ماهی حدود 110 لیتر، پی هاش حدود 6.8 تا 7.2 ،دمای حدود 16 تا 22 درجه ی سانتی گراد، همراه با گیاهان فراوان و تزئینات چوب، محیطی شبیه به زیستگاه اصلی این ماهی را برای آن مهیا می سازد.نگه داشتن پی هاش در حدود تایین شده با فیلتراسیون مناسب از هرگونه بروز استرس در ماهی جلوگیری می کند.در هر تخمریزی در آکواریوم، ماهی ماده تخم ها را بر باله ی شکمی خود نگهداری می کند و آن ها را تک تک بر روی برگ گیاهان، سنگ ها و سایر اشیاء درون آکواریوم قرار می دهد.در هر تخمریزی حدود 900 تا1100 تخم ریخته می شود.

کریدوراس زمردی ماهی ای کفخوار است و باید آن را با انواع غذاهای خشک، کرم خونی و غذاهای منجمد تغذیه نمود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، تترا،دیسکس، آنجل و گورامی سازگاری دارد و می توان آن ها را در کنار هم نگهداری نمود.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:50 ب.ظ

کریدوراس الیجانت (Elegant Corycat)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:19 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

زیستگاه کریدوراس با وقار در انشعاب های رودخانه های بزرگ قسمت های مرکزی و جنوبی آمریکا است.در کف آکواریوم شنا می کند و ماهی ای صلح جو است.این ماهی دارای رنگ نقره ای تا طلائی است و دارای خط افقی مشکی ای از قسمت سر تا دم می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به سیبیلک های  آن آسیب نرسد.کریدوراس الیجانت زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود 22 تا 26 درجه است.

برای جفتگیری، تعدادی از این ماهی را در کنار یکدیگر قرار دهید و اجازه دهید که جفت مورد نظر یکدیگر را پیدا کنند.تخم های گذاشته شده توسط ماهی ماده بارور می شوند و پس از حدودا" 5 روز نوزادان از تخم خارج می شوند.در این هنگام باید نوزادان را با نوزاد میگوی آب شور تغذیه نمود.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی هایی همچون گوپی، مولی، پلاتی، دم شمشیری، انواع تترا، بارب، دانیو، دیسکس، آنجل، رازبورا و گورامی سازگاری دارد.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 10:51 ب.ظ

کریدوراس پاندا (Panda Corycat)

سه شنبه 9 آذر 1389 09:13 ق.ظ

نویسنده : reza ghaffari
ارسال شده در: ماهیان آب شیرین ،

زیستگاه کریدوراس پاندا، شاخه های فرعی رودخانه های آمریکای مرکزی و جنوبی می باشد.ماهی صلح جو است که در سطح پایینی آکواریوم و در کف آن شنا می کند.دارای رنگ طلائی همراه با خط های مشکی عمودی بر روی چشم و باله ی پشتی می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.کریدوراس پاندا زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود 22 تا 26 درجه است.

اطلاعات کافی در مورد تولید مثل این ماهی در دسترس نیست.اما تو صیه می شود که برای جفتگیری از این ماهی گروهی از آن ها در کنار هم نگهداری شوند.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا، گورامی و انواع تترا سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 9 آذر 1389 11:01 ب.ظ



تعداد کل صفحات : 4 1 2 3 4
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic